Na świat przychodzi nowe życie, rodzice martwią się: Czy jest zdrowe?

Ma rączki, nóżki, palce (ja też liczyłam!), wypisane do domu — ZDROWE. Uff, można odetchnąć…

Nic bardziej mylnego, dopiero teraz się zaczyna!

Jest takie kruche — strach, żeby nic nie uszkodzić.

Kolki- płacze, czy wszystko w porządku?

Nie chce jeść, nie przybiera na wadze, ulewa.

Pierwsze próby posiłków, niech tylko się nie zadławi.

Wstaje, raczkuje, wszędzie go pełno — czy aby na pewno jest bezpieczny?

Rodzicielstwo to wyzwanie? Czy ktoś Ci wcześniej o tym mówił?

 

Początkowo dziecko dynamicznie się rozwija. Jest wiele objawów znanych pediatrom, pielęgniarkom, fizjoterapeutom, pedagogom, które mogą wskazywać, że rozwój dziecka będzie przebiegał z opóźnieniem lub nieprawidłowo.

DLACZEGO TAK MAŁO OSÓB NAM O TYM MÓWI?

Niekiedy wcześnie rozpoznane zaburzenia, a szczególnie nieprawidłowości w zakresie rozwoju ruchowego, dzięki pracy fizjoterapeuty mogą zostać wyrównane. W miarę jak nasze dziecko rozwija się, zaczyna – bądź nie – interesować się otaczającym światem, możemy dostrzec nieprawidłowości w jego rozwoju.

Już w pierwszych latach życia dzieci można zauważyć nieprawidłowości w zakresie rozwoju emocjonalno-społecznego u małych dzieci.

Dzisiejszy post powstał niejako w odpowiedzi na akcję akceptację u Kamili i Tomka z bloga dwojedopoprawki

Do najwcześniejszych objawów (zwiastunów) zaburzeń ze spektrum autyzmu należą:
– ubogi kontakt wzrokowy (zaburzenie pojawia się przed 6. miesiącem życia),
– brak zainteresowania ludźmi, ignorowanie ich, krótki czas patrzenia na ludzi (zaburzenie pojawia się około 1. roku życia),
– brak zdolności do naprzemiennego uczestnictwa w interakcjach oraz ograniczone zdolności inicjowania i podtrzymywania interakcji (zaburzenie pojawia się przed 6. miesiącem życia),
– brak reakcji na komunikaty rodzica kierowane do dziecka (zaburzenie pojawia się przed 6. miesiącem życia),
– brak reagowania uśmiechem w sytuacjach społecznych i innych form okazywania radości (przed 6. miesiącem życia),
– brak emocjonalnego dostrojenia, emocjonalnej synchronii, brak dostosowania mimiki do sytuacji (zaburzenie pojawia się przed 6. miesiącem życia),
– brak reakcji na własne imię (zaburzenie pojawia się między 8. a 10. miesiącem życia),
– brak wskazywania (zaburzenie pojawia się między 8. a 12. miesiącem życia),
– brak domagania się, by być branym na ręce i przytulanym (zaburzenie pojawia się po 6. miesiącu życia),
– brak podążania wzrokiem za osobą, przedmiotem (zaburzenie pojawia się na przełomie 1. i 2. roku życia),
– brak złożonych zachowań społecznych łączących spojrzenie, ekspresję mimiczną, ton głosu i gestykulację (zaburzenie pojawia się po 6. miesiącu życia),
– brak rozumienia gestów o znaczeniu społecznym (np. „pa,pa”) (zaburzenie pojawia się na przełomie 1. i 2. roku życia)

Rozwój dziecka należy aktywnie wspierać, ale nie należy go przyspieszać. Dziecko rozwija się w swoim, indywidualnym tempie, a rolą Rodzica jest obserwacja dziecka i zwracanie uwagi, czy nabywa umiejętności charakterystycznych dla danego wieku. Co robić, gdy niepokoi nas rozwój naszego dziecka?

Szukać pomocy u lekarzy, pielęgniarek, fizjoterapeutów, pedagogów, psychologów.

Po prostu udać się do specjalisty. I to najlepiej niejednego….

 

Panioduczenia

Literatura

1. Czub, T. (2005). Wiek niemowlęcy. Jak rozpoznać ryzyko i jak pomagać? W: A. Brzezińska (red.), Psychologiczne portrety człowieka (s. 67–95). Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
2. Kielar-Turska M., Białecka- Pikul M. (2004). Wczesne dzieciństwo. W: B. Harwas- Napierała, J. Trempała (red.), Psychologia rozwoju człowieka. Charakterystyka okresów życia. Warszawa: Wydawnictwo PWN.
3. Kornas-Biela D. (2004). Okres prenatalny. W: B. Harwas- Napierała, J. Trempała (red.), Psychologia rozwoju człowieka. Charakterystyka okresów życia. Warszawa: Wydawnictwo PWN.
4. Nitsh C., Hüther G. (2011). Wspieranie rozwoju dziecka. Ożarów Mozawiecki: Wydawnictwo Olesiejuk
5. Winczura B. (2018) Wczesne rozpoznawanie zaburzeń ze spektrum autyzmu – symptomy ryzyka, diagnoza wstępna, badania przesiewowe: Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej.
6. Pisula E., Wspomaganie osób z zaburzeniami należącymi do autystycznego spektrum
   w perspektywie psychopatologii rozwojowej, [w:] Psychologia rozwoju człowieka, red.
   J. Trempała, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2011.

• Pisula E., Od badań mózgu do praktyki psychologicznej AUTYZM, Wydawnictwo GWP,
  Sopot 2012.